برای ی دونده نشستن سخته اما ضروری

بیخیالی و ریلکس بودن همیشه هم خوب نیست از یجایی دیگه هیچ چیزی هلت نمیده که بجنگی و تا ابد سرجات با آرامش فراوان میپوسی...

سیزدهمین سال عه که اینجا از دلم مینویسم

از حس تنهایی و عجیب سال اول دبیرستان شروع شد

کنکور و عذابی بنام پشت کنکور گذروندم

هفت سال بالا پایینی پزشکی با همه سختی هاش

اشنایی و تاهل

و حالا هم تلاش برای ی هدف جدید

سیزده قراره برام عدد شانس باشه برام و منو ب خواسته ام برسونه.پله نهایی برنامه اصلی تحصیلی من ^_^